تحریریه
سلامت، قبل از سود چرا «اوراشی» وارد صنعت غذای ایران شد؟
پایگاه خبری اقتصاد سبز آنلاین
پایگاه خبری اقتصاد سبز آنلاین – پایگاه خبری اقتصاد سبز آنلاین
صنایع غذایی: در شرایطی که صنعت غذای ایران با چالشهایی مانند کاهش قدرت خرید مردم، بیاعتمادی مصرفکنندگان به محصولات کنسروی و افزایش بیماریهای مرتبط با تغذیه مواجه است، برخی تولیدکنندگان تلاش کردهاند مسیر متفاوتی را انتخاب کنند؛ مسیری که سلامت را بر سود اقتصادی مقدم میداند. در این گفتوگو، دکتر سپیده کیوانیان، مدیرعامل شرکت «سپید نگین آسمان شهر» و بنیانگذار برند «اوراشی»، از دلایل ورود به صنعت غذا، نگاه سلامتمحور این مجموعه و تفاوت محصولاتشان با سایر تولیدات بازار میگوید.
خانم دکتر، ابتدا بفرمایید «اوراشی» با چه هدفی وارد صنعت غذا شد؟
ورود ما به صنعت غذا یک تصمیم صرفاً اقتصادی نبود. یکی از دلایل اصلی این مسیر، نگاه سلامتمحور من بهعنوان عضوی از مجموعه و همچنین سابقهام بهعنوان مدیر رسانهای انجمن ویروسشناسی ایران بود. ما با آگاهی از تأثیر باکتریها، ویروسها، نگهدارندهها، رنگها و فرآیندهای کنسروسازی بر سلامت انسان، به این نتیجه رسیدیم که باید محصولی تولید کنیم که کمترین آسیب را به بدن مردم برساند.
وقتی از «آسیب» صحبت میکنید، دقیقاً منظورتان چیست؟
منظور ما آسیبهای پنهانی است که در بلندمدت از طریق تغذیه ناسالم به بدن وارد میشود؛ از نگهدارندههای شیمیایی و رنگهای غیرضروری گرفته تا استفاده بیش از حد از روغن، پالم، مواد اولیه بیکیفیت یا کنسرو کردن نادرست. هدف ما این بود که این زنجیره آسیب را تا حد امکان کوتاه کنیم.
تمرکز اصلی شما در شروع کار روی چه محصولی بود؟
ما از حوزه ماهیهای صنعتی شروع کردیم. پیش از تولید، در این بخش فعال بودیم و شرکتهای بزرگ ما را میشناختند. بعد تصمیم گرفتیم خودمان وارد تولید شویم و کنسروهایی تولید کنیم که هم از نظر مواد اولیه، هم فرآیند تولید و هم نوع قوطی و بستهبندی، سلامتمحور باشند. خوشبختانه همین نگاه باعث شد برند اوراشی در همان پارتهای اولیه تولید، بهعنوان محصولی متمایز شناخته شود.
اشاره کردید که برند اوراشی موفق به دریافت عنوان «برند برتر شیلات» شده است. این موفقیت چطور رقم خورد؟
این اتفاق برای اولینبار افتاد که یک برند تن ماهی، آن هم زیر نظر مستقیم سازمان شیلات، چنین عنوانی را دریافت کرد. دلیلش کاملاً مشخص بود: رعایت استانداردها، سلامت محصول و شفافیت در تولید. ما حتی از این عنوان برای تبلیغات گسترده استفاده نکردیم؛ چون معتقدیم بهترین تبلیغ، کیفیت واقعی محصول است.
مصرفکنندگان معمولاً نسبت به کنسروجات، بهویژه تن ماهی، تردید دارند. تفاوت محصولات اوراشی چیست؟
این تردید کاملاً قابل درک است. ما از همان ابتدا سعی کردیم شفاف عمل کنیم؛ از بروشورها گرفته تا معرفی دقیق فرآیند تولید. حتی نام «اوراشی» که به معنی «طوفان خوشمزگی» است، نشان میدهد سلامت الزاماً به معنی بیمزه بودن نیست. ما نشان دادیم که یک محصول میتواند هم خوشطعم باشد و هم سالم.
درباره میزان ماهی در تنها هم حساسیت خاصی دارید؟
بله، برای ما قیمت فقط یک عدد نیست. در تن ماهیهای اوراشی، بین 120 تا 125 گرم ماهی خالص وجود دارد و این استاندارد را حفظ کردهایم، حتی زمانی که هزینهها بالا رفته است. ما هیچوقت کیفیت را فدای قیمت نکردهایم.
شما علاوه بر کنسرو ماهی، وارد تولید رب و پنیر پیتزا هم شدهاید. در این محصولات هم همین رویکرد را دنبال میکنید؟
دقیقاً. در رب گوجهفرنگی، بازی با بریکس برای بازارهای مختلف وجود دارد، اما کیفیت خط قرمز ماست.
در مورد پنیر پیتزا، حتی یک قدم جلوتر رفتیم؛ پارت اول تولید در خود گاوداری انجام میشود تا مطمئن باشیم از شیر عودتشده، شیر تاریخگذشته، پالم یا روغن اضافه استفاده نمیشود. در پنیر پیتزای اوراشی، ذرهای پالم وجود ندارد و چربی، چربی طبیعی شیر است.
با توجه به کاهش قدرت خرید مردم، چطور بین قیمت و کیفیت تعادل ایجاد کردهاید؟
ما بهجای کاهش کیفیت، اندازه بستهبندیها را کوچکتر کردیم تا مردم همچنان بتوانند محصول سالم بخرند. باور ما این است که اگر قرار است چیزی مصرف شود، بهتر است سالم باشد؛ حتی اگر مقدارش کمتر باشد.
صادرات محصولات سلامتمحور چقدر برای شما اهمیت دارد؟
ما به روسیه، ارمنستان و برخی کشورهای همسایه صادرات داشتهایم و دلیلش فقط یک چیز بوده: سلامت و استاندارد محصول. آوازه کیفیت اوراشی به گوش آنها رسیده بود، نه تبلیغات پرهزینه.
نظر شما درباره مصرف مکملها، مثل امگا۳، در مقایسه با مواد غذایی چیست؟
ما همیشه توصیه میکنیم اولویت با دریافت مواد مغذی از غذا باشد، نه مکمل. البته مکملها را نمیتوان کاملاً حذف کرد، اما مصرف آگاهانه مهم است. غذای ما، دوای ماست؛ مهم این است که چه میخوریم، چه زمانی میخوریم و با چه ترکیبی مصرف میکنیم.
اگر بخواهید پیامی به مسئولان حوزه غذا و سلامت بدهید، چه میگویید؟
پیشنهادم این است که بخشی از هزینههای سنگین واردات مکملها، به حمایت از تولیدکنندگان غذای سالم اختصاص داده شود. اگر مردم بتوانند غذای سالم مصرف کنند، نیازشان به مکمل هم کمتر میشود.
و حرف پایانی؟
آرزوی من این است که آگاهی غذایی در جامعه بالا برود. بسیاری از بیماریهای ناشناخته امروز، ریشه در تغذیه ناسالم دارند. ما اگر بتوانیم فرهنگ درست مصرف غذا را جا بیندازیم، بزرگترین خدمت را به سلامت جامعه کردهایم.
نوشته سلامت، قبل از سود چرا «اوراشی» وارد صنعت غذای ایران شد؟ اولین بار در پایگاه خبری اقتصاد سبز آنلاین. پدیدار شد.
